KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2015/419 E., 2015/3743 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Şubat 2015
Karar Metni
561 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Sanıklar ... haklarında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda sanık ...'ın 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a-c, 168/3, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis, TCK'nın 149/1-a-c, 168/3, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis, sanık ...'in 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a-c, 168/3, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis, TCK'nın 149/1-a-c, 168/3, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verildiği,
kararın sanıklar savunmanı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04.11.2014 gün ve 2012/10582 Esas, 2014/18703 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme hükmünün düzeltilerek onanmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2015 gün ve KD – 2014/400178 sayılı yazıları ile itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine,
Dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği düşünüldü.
TÜRK MİLLETİ ADINA
5271 sayılı CMK'nın 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2015 gün ve KD – 2014/400178 sayılı yazılarında özetle;
Dosya içinde bulunan nüfus kaydı ile mahkemenin kabulüne göre 15.06.1985 doğumlu olan sanık .., suçun işlendiği 29.03.2003 tarihinde 15 yaşından büyük 18 yaşından küçük olduğu, bu nedenle her iki müştekiye yönelik işlediği nitelikli yağma suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a-c, 168/3. madde ve fıkraları gereğince tayin ve takdir edilen 8 yıl hapis cezasından 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca indirim yapıldığı sırada anılan Yasanın 5377 sayılı Yasanın 5. maddesi ile değişmeden önceki “fiili işlediği sırada 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında suç,
ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirdiği takdirde 14 yıldan 20 yıla; müebbet hapis cezasını gerektirdiği takdirde 9 yıldan 12 yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Diğer cezaların yarısı indirilir ve bu halde her fiil için verilecek hapis cezası 8 yıldan fazla olamaz.” şeklindeki hükmü
gereğince cezasından 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken, sanığın aleyhine olacak şekilde cezasından 1/3 oranında indirim yapılarak sanık ... hakkında fazla cezaya hükmedilmesinin yasa hükümlerine aykırı olduğundan sanık ... yönünden yerel mahkeme hükmünün itirazen bozulmasına karar verilmesi istenilmiştir.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı usul ve yasaya uygun olduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmiştir.
Yukarıda izah olunduğu üzere;
1) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,
2) Dairemizin 04.11.2014 gün ve 2012/10582 Esas, 2014/18703 Karar sayılı düzeltilerek onama ilamının suça sürüklenen çocuk sanık ... yönünden KALDIRILMASINA, diğer sanık ... yönünden KORUNMASINA,
3) Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görülüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Dosya içinde bulunan nüfus kaydı ile mahkemenin kabulüne göre 15.06.1985 doğumlu bulunan suça sürüklenen çocuk ..., suçun işlendiği 29.03.2003 tarihinde 15 yaşından büyük 18 yaşından küçük olduğu her iki müştekiye yönelik işlediği nitelikli yağma suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a-c, 31/3, 168/3. madde ve fıkraları gereğince tayin ve takdir edilen hapis cezasından 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca indirim yapıldığı sırada anılan yasanın 5377 sayılı Yasanın 5. maddesi ile değişmeden önceki “...diğer cezaların yarısı indirilir ve bu halde her fiil için verilecek hapis cezası 8 yıldan fazla olamaz.” şeklindeki hükmü gereğince cezasından 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken sanığın aleyhine
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2015/419, K. 2015/3743, 6 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama