Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/4289 K.2018/1260

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

20/01/2014 günü saat:19:00 sularında eve gelen sanık birlikte yaşadığı annesinden para istediği,aldığı olumsuz yanıt üzerine ‘sen beni ciddiye almıyorsun, beni gırgıra alıyorsun, eğer bana para vermezsen seni öldürürüm, sen görürsün, bana para vermezsen ben bu eve zarar veririm, seni yine zarara sokarım.’ şeklinde mağduru tehdit ettiği, mağdurun karakola gidip yasal şikayet hakkını kullandığı,

21/01/2014 günü saat 00:38 sularında bu olayla ilgili sanığın ifadesi alınıp, aynı gece 00:43 sularında serbest bırakıldığı, yaşadıklarından korkan mağdurun sanık ile birlikte 21/01/2014 günü saat 12:28 sularında bankaya giderek istemiş olduğu 2.000.-TL parayı bankadaki hesabından çekerek verdiği olayda; sanığın eyleminin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu yönündeki değerlendirmede bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamış;

Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK’nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak; Sanığın 5237 sayılı Yasanın 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınan Tunceli Sulh Ceza Mahkemesinin 07/05/2013 günlü ve 2013/120-200 Esas ve Karar sayılı ilamın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesinde düzenlenen uyuşturucu madde kullanmak suçuna ilişkin olduğu ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedildiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca uygulama yapılamayacağının gözetilmemesi,