Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/4341 K.2017/4763

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Birden fazla kişi tarafından birlikte, geceleyin ve işyerinde silahtan sayılan şişeyle, işlendiği anlaşılan yağma suçunda, TCK'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (c, h) bendinin yanı sıra (a, d) bendlerinin uygulanması ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, bu hususların değerlendirilerek alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi ve şikayet üzerine yakalanan sanık ve suç ortaklarının yapılan üst araması sırasında bulunup zapt edilen suça konu paranın kolluk görevlilerince mağdura teslim edildiğinin anlaşılması karşısında;

rızai iade koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesiyle uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından. 5237 sayılı TCK'nın 150/2. maddesinin, 31/3. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı kanunun 61. maddesine aykırı davranılmış olması ise sonuca etkili olmayacağından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak; Mahkemece 5271 sayılı Yasa'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, atanan savunmana ödenen avukatlık ücretinin, onsekiz yaşından küçük olduğu anlaşılan sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğunun gözetilmemesi,