Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/4842 K.2016/5265

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 17.06.2015 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Oluş ve dosya içeriği ile sanığa suç atması için bir neden bulunmayan yakınanın aşamalardaki anlatımlarına göre; sanığın, gece 03.00 sıralarında yakınanın evinin önünde sokak üzerinde bulunan kömürleri el arabasına koyduğu sırada müdahale eden yakınana, "git lan orospu karı" deyip göğsüne iki kez yumrukla vurduğu, yakınanın engel olamadığı ve evine gittiği, sanığın da kömürleri alıp gittiği, yakınanın alınan doktor raporunda göğüste hassasiyet olduğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralandığının anlaşılması karşısında;

yağma suçunu işlediğinin kanıtlandığı gözetilip 5237 sayılı TCK’nın 149/1-h maddesi uyarınca hükümlülüğü yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulü ile yazılı biçimde karar verilmesi,

1-) Kabul ve uygulamaya göre de;

a-) Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

b-) Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde, yeterli ödeme gücü bulunmayan sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,