Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/4896 K.2015/42427

Yağma suçundan sanık B.. B.. hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26/10/2010 tarih 2007/166 esas ve 2010/292 karar sayılı hükmün, sanık savunmanının temyizi üzerine Dairemizin 10/03/2015 gün ve 2012/28359 esas 2015/38393 karar sayılı ilamı ile onama yolundaki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/07/2015 gün ve KD-2015/236055 sayılı yazısı ile kararın düzeltilmesi isteminde bulunulması üzerine dosya 14/07/2015 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı CMK'nın 6352 sayılı Yasanın 99.maddesi ile değişik 308.maddesi gereğince yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülen İTİRAZININ KABULÜ ile Dairemizin 10.03.2015 gün ve 2012/28359 E–2015/38393 K. sayılı KARARININ KALDIRILMASINA;

Yağma suçunun ceza miktarı itibariyle CMK'nın 150/2-3.maddeleri gereğince sanığa zorunlu savunman tayini gerektirdiği halde, gerek sanığın talimatla alınan Tutak Asliye Ceza mahkemesindeki 07.10.2008 günlü savunmasında ve gerekse 17.06.2009 tarihli mahkeme duruşmasında sanığa savunman tayin edilmediği, esaslı işlemlerin yapıldığı İstanbul 21.Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2009 tarihli duruşmasında da, sanığa savunman tayin edilmeden savunması alınıp, duruşma sonunda sanığa bir sonraki celsede savunman tayin edileceği ve duruşmada hazır bulunmasının ihtar edildiği,

ancak 26.10.2010 tarihli karar duruşmasında Baroca tayin edilen savunmanın katılımı ile sanığın yokluğunda yargılamaya devamla mahkumiyet kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın kendisine savunman tayin edildiğinden haberi olmadan, savunmanı ile yüzyüze gelmeden ve savunmanının huzurunda savunması alınmadan CMK'nın 150/2-3.maddesine aykırı şekilde karar verilmesi,