Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/5170 K.2018/1713

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü ... hakkında Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2003 gün 2003/223 Esas ve 2003/405 karar sayılı ilamı ile, yağma suçundan 765 sayılı TCK'nın 497/1, 61, 81/2-3. maddeleri uyarınca 6 sene 5 gün hapis cezasına hükmedildiği, hükümlü ve savunmanının temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 11.04.2005 gün 2005/246 esas ve 2005/3085 karar sayılı ilam ile, onama kararı verilerek kesinleştiği;

01/06/2005 tarihinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun yürürlüğe girmesi üzerine lehe Yasanın belirlenebilmesi amacıyla yapılan karşılaştırma ve uygulama sırasında, Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2005 gün 2003/223 Esas ve 2003/405 sayılı ek kararı ile dosya üzerinden, hükümlü hakkında yağma suçundan 149/1-a-h, 35/2, 150/2, 53. maddeleri uyarınca belirlenen 1 sene 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği;

Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2005 tarihli gerekçeli uyarlama kararın ilk yargılama aşamasında savunmanlığını yapan Av. ... ...

01.07.2005 günü tebliğ edildiği, adı geçen avukat tarafından temyiz talebinde bulunulmaması üzerine kararın kesinleştirildiği, ilk hükmün Dairemizin 11.04.2005 tarihli ilamı ile onandığı ve hükmün kesinleştiği, hükmün kesinleşmesi ile vekalete dayalı savunmanlık ilişkisinin sona ermiş olması nedeniyle savunmana yapılan tebliğatın sonuç doğurmayacağı.

Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2005 gün 2003/223 Esas ve 2003/405 karar sayılı uyarlama kararına yönelik Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminde bulunması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.01.2008 tarihli yazısına istinaden uyarlama kararının hükümlüyede tebliğ edilmesi gerektiğinden bu eksikliğin giderilmesinin istendiği;

Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2005 gün 2003/223 Esas ve 2003/405 karar sayılı uyarlama kararının, 22.02.2008 günü hükümlünün adresinden taşınmış olduğu belirtilip iade edilmesi üzerine, Tebligat Kanunu 35. maddesine göre 01.04.2008 tarihinde tebliğ edildiği, ancak gerekçeli kararın tebliğ edildiği gün, sanığın cezaevinde bulunduğunun Denizli D Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 25.08.2014 tarih 2014/39187 sayılı yazılarıyla anlaşıldığından, uyarlama kararının hükümlüye yöntemine uygun olarak tebliğ edilmeden kesinleştirildiğinin anlaşılması karşısında, hükümlü tarafından temyiz dilekçesinin verildiği tarihin öğrenme ve buna bağlı olarak temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesi uyarınca hükümlüler yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki yasaya göre suçların yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden dosya üzerinden hüküm kurulması,

2-Değerin azlığının, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, mağdura yansımasıda değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2.maddenin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,