Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/56 K.2015/40186

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'un 20.08.2014 tarihli kolluk anlatımında özetle, “....çocuğun telefonu avuçlayarak saklamaya çalıştığını, bu sırada kendisinin çocuğun ceplerini yokladığını, yanında duran ...'in de çocuğun elindeki telefona asılıp zorla elinden aldığını”.

25.09.2014 tarihli oturumdaki savunmasında da, “...diğer sanık ... ile birlikte çocuğun elindeki telefonu yağmalamaya karar verdiklerini” beyan ettiği; sanık ...'un ...Sulh Ceza Hakimliğindeki sorgusunda özetle, “....telefonu mağdurun elinden çekip aldığını, mağdurun vermek istemediğini, asılıp çekip aldığını” beyan ettiği; mağdur ...'ın 19.08.2014 tarihli kolluk anlatımında özetle, “....şahıslardan birinin elindeki cep telefonunu çekiştirdiğini, diğerinin ceplerini kontrol ettiğini, telefonu vermemekte zorlandığını, imdat diye bağırdıklarını, telefonunu alıp kaçtıklarını” söylediği;

bu haliyle cebir unsurunun gerçekleştiği, sanıkların eyleminin yağma suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma isteyen (1) no'lu bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 5271 sayılı CMK'nın 324/4.maddesine 6352 sayılı Yasa ile eklenen 2.cümlesine aykırı olarak 13,50'şer TL yargılama giderinin Devlet Hazinesine yüklenmesi yerine, sanıklardan tahsiline karar verilmesi,