Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/5618 K.2018/2016

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

Sanık hakkında mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı 5271 sayılı Yasanın 231. maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraz yasa yoluna gidilebileceğinden ve aynı Kanunun 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, istemin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan hükmün temyiz incelemesinde;

6217 sayılı Yasanın 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 272/3-a bendi uyarınca, hükmolunan para cezasının miktarı bakımından hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca katılan ... ve sanık ... savunmanının temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, III- Sanıklar ... ve ... hakkında hürriyeti tahdit, sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik o yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan vekilinin temyiz itarazlarının incelemesine gelince;

Olay günü, mağdur ...'ın sanıklar ... ve ...'den gelen teklif üzerine hep birlikte Bartın'a gittikleri, dönüş yolunda sanıkların mağdurdan araç için gaz parası istedikleri, aldıkları olumsuz yanıt üzerine tenha bir alanda aracı durdurup mağduru araçtan indirerek "parayı vermediği taktirde telefonunu alırız" diyerek darp etmeye başladıkları, bu esnada duyduğu sesler üzerine olay yerine gelen tanık ...'in, mağdurun kendisine "abi beni bunların elinden kurtar" demesi üzerine mağduru sanıkların elinden kurtardığı olayda;

1-Sanıklar ... ve ...'in mağdura karşı atılı hürriyeti tahdit suçunun sübuta erdiğinin gözetilmemesi;

2-Oluş ve dosya kapsamına göre, sanık ...'in mağdura karşı yağmanın daha az cezayı gerektiren halini oluşturan ve TCK'nın 150. maddesinin 1. fıkrasında anlamını bulan suçtan mahkumiyeti yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,