Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/6105 K.2018/617

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında mağdur ...'ya yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, mağdura karşı işlenen yağma suçu yönünden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde,

TCK'nın 150/2. maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması ve yapılan üst aramasında suça konu çakmağın elde edilmesi dikkate alındığında, mağdur ...'ya yönelik olayda TCK'nun 168. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı düşünülmeden yazılı şekilde uygulama ile eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53. maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre,sanık ... savunmanının temyiz itirazlarının reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 2-Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...’a yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre; olay günü saat: 19:00 sıralarında mağdurlar ... ve ...'nun birlikte Yıldırım Beyazıt İlkokulu'nun bahçesine maç yapan arkadaşlarını seyretmek için gittikleri sırada, sanık ... ile karşılaştıkları, sanığın mağdurlara “bana 5 TL lazım” diyerek para istediği, mağdurların üzerimizde para yok demesi üzerine sanığın mağdurlara “üzerinizi ararım, bulursam hepsi benim olur, kaldırın ellerinizi” dediği, mağdurların ellerini kaldırması üzerine sanığın mağdurların üzerini aradığı,

para bulamayan sanığın mağdurlara “illaki bana para vereceksiniz” diyerek bıçağını çıkartıp mağdur ...'ın üzerine yürüdüğü ve mağdurun montunun cebinde bulunan ancak arkadaşı mağdur ...'e ait olan 300 TL değerindeki Nokia marka cep telefonunu aldığı, mağdurun cep telefonunun arkadaşı Soner'e ait olduğunu bildirmesi üzerine sanığın mağdura “Soner'e söyle gelsin telefonu benden alsın” diye söylediği, mağdur ...'in cep telefonunun sanık tarafından alındığını öğrenmesi üzerine hemen okul bahçesine gittiği, mağdur ...'in sanıktan cep telefonunu istediği, bunun üzerine sanığında mağdur ...'den montunu istediği,

mağdurun vermeyeceğini bildirmesi üzerine sanığın mağdura “ya cep telefonun ya da montun” diye söylediği, mağdurun kabul etmemesi üzerine sanığın bıçak çekerek ...'in üzerine yürüdüğü, bunun üzerine mağdurun montunu çıkarıp sanığa verdiği ve montu alan sanığın aldığı cep telefonunu mağdur ...'e geri verdiği, ayrıca sanığın mağdura cep telefonu numarasını vererek “beni ara, montunu veririm” diyerek ayrıldığı olayda sanığın eyleminin bütün halinde tek bir yağma suçunu oluşturduğu ve suçun işleniş şeklinin teşdit nedeni sayılması gerektiği gözetilmeyerek, yazılı şekilde her bir mağdura yönelik yağma suçundan hüküm kurulması,