Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/6138 K.2018/2350

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık savunmanınca yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında katılan ...'a yönelik hakaret suçundan doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibariyle hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2.maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı olmadığından sanık ... savunmanının temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında yağma suçundan verilen beraat; kasten yaralama ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan ... vekili ile sanık ... savunmanının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Şikayetçi ... ile sanık ...'nın duygusal anlamda bir müddet arkadaşlık yapmalarının ardından ayrıldıkları, ancak bu durumu kabullenemeyen sanığın suç tarihinde müştekinin çalışmakta olduğu işyerine giderek "senin ananı avradını sinkaf ederim, sen telefon mu kullanıyorsun" diyerek bağırdığı, müşterilerin rahatsız olacağını düşünen müştekinin sanığı dışarı çıkardığı, sanığın işyerinin önünde de müştekiye hitaben "sen birileriyle mi konuşuyorsun, kime mesaj atıyorsun, seni yaşatmayacağım, telefonu bana ver" dediği ve telefonu alabilmek amacıyla müştekinin üzerini yokladığı,

şikayetçinin direnmesi üzerine sanığın şikayetçinin kolundan tutup boynuna bir tokat atarak "vereceksin o telefonu" dediği, daha sonra işyeri çalışanlarının araya girdiği olayda; sanığın üzerine atılı yağmaya teşebbüs suçundan mahkumiyeti yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişen 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 106/3. maddesi uyarınca hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde bu cezanın hapse çevrilemeyeceği düşünülmeden, adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceği ihtarının yapılması,

b- Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenleme gözetilerek, mahkemece 5271 sayılı Yasası’nın 150/2-3. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuğa savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali geliri bulunmadığı anlaşılan sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,