Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/7424 K.2018/3271

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Olay tarihinde tanık ...'ın refakatinde Ankara'ya gelen sanık ile mağdurun Beytepe Hiz.Des.Komutanlığı koğuşunda konaklamaya başladıkları, sanık ...'in mağdur ...'i geçici süreli yaşam alanları olan askeri koğuşta sıkıştırarak "cebinde paran var mı" diye sorduğu, mağdur parasının olmadığını söyleyince, sanığın "üzerinde arar bulursam seni camdan aşağı atarım" diyerek tehdit ettiği mağdurun cebinde bulunan 100.-TL'yi sanığa verdiği,

bu olaydan tahminen 20-25 dakika kadarlık kısa bir süre geçmesini takiben olay yerine geri dönen sanığın bu sefer mağdura "paran kalmadıysa 15.-TL'sini geri vereyim" şeklinde konuşup, 15.-TL parayı mağdura verip bu defa mağdurun elinde tuttuğu cep telefonunu istediği, mağdurun olumsuz yanıt vermesi üzerine sanığın "vermezsen çok kötü şeyler olur" şeklinde tehdit etmesiyle mağdurun suça konu malı sanığa verdiğinin anlaşıldığı olayda;

sanığın aynı gün içinde kısa aralıklarla ve ardaşık olarak mağdurun üzerinde bulunan para ve cep telefonunu almaya özgülenen kastının bir bütün halinde 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendine uyan tek bir yağma suçunu oluşturduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,