Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/7577 K.2018/1708

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelenmesinde

Hükümlüler ... ... ve ... ... hakkında, uyarlama yargılaması yapılarak Eyüp 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12.06.2006 gün 1990/66 Esas ve 1990/242 Karar sayılı ilamı ile karar verildiği, Dairemizin 09.04.2014 gün 2013/3367 Esas ve 2014/6700 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; “hükümlüler ... ve ... ... yokluğunda kurulan 12.06.2006 tarihli hükme ilişkin gerekçeli kararın ve zorunlu savunmanın temyiz talebinin tebliğ edildiği, ancak gerekçeli kararın Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 232/6 ve 291. maddelerinde öngörülen ve “Yargıtay'da temyiz yolu açık olarak,

gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt katibine bir beyanda bulunulması ve beyanın tutanağa geçirilerek hakime onaylattırılması” biçiminde açıklama ile “hükümlünün zorunlu savunmanları Avukat ... ... ve ... ... temyizine onay verip vermediği, onay verdiği takdirde temyiz incelemesinin yapılacağı, onay vermediği takdirde ise temyiz incelemesinin yapılmadan dosyanın mahalline iade edileceği” hususuna ilişkin ihtaratın yazılı olmadığı anlaşıldığından,

söz konusu ihtaratların yazılı olduğu şekilde yeniden hükümlülere tebliğe çıkartılması ve savunmanlarının temyize onay verdiği takdirde ya da kendileri sunarsa temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın incelenmek için gönderilmesi için yerine tevdi edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na iadesine karar verildiği, mahkemece ihtaratlı olarak tebliğ yapılmasına karşın, hükümlülerin, savunmanının temyize onay verdiğine ilişkin bir başvuru ve beyanı olmadığı gibi, kararı da temyiz etmediklerinin anlaşılması karşısında;

savunmanların hükümlüler adına hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,” karar verilerek kesinleştiği,

Eyüp 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12.06.2006 gün 1990/66 Esas ve 1990/242 Karar sayılı uyarlama kararının hükümlü ... tarafından temyizi üzerine Dairemizin 09.04.2014 gün 2013/3367 Esas ve 2014/6700 Karar sayılı bozma ilamı üzerine, Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27.11.2014 gün 2014/262 Esas ve 2014/409 Karar sayılı ilamı ile adı geçen hükümlü ... hakkında tekrar hüküm kurulduğu;

O yer Cumhuriyet Savcısının “hükümlü...'in de suç tarihi itibariyle 15 - 18 yaş grubunda olduğu anlaşılmakla, CMUK'nın 325. maddesi kapsamında bozmanın temyiz talebinde bulunamamış olan diğer sanığında lehine olması nedeniyle sanık...'e de sirayet etmesi gerektiği değerlendirilmekle, mahkemece sanık... hakkında lehine olan sirayet hükümlerinin uygulanmamış olması;

ayrıca 3713 sayılı Kanuna göre 22/05/1991 tarihinden itibaren meşruten tahliyesine karar verilen ve bu nedenle hakkındaki ceza infaz edilmiş sayılarak 07/05/2014 tarihli mahkeme tutanağı ile cezası infaza verilmediği anlaşılan diğer sanık ...'ın durumununda yukarıda belirtilen açıklamalar doğrultusunda mahkemece irdelenmemiş olması” gerekçesi ile Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27.11.2014 gün 2014/262 Esas ve 2014/409 Karar sayılı ilamında haklarında herhangi bir karar verilmeyen hükümlüler... ve ... ... açısından temyiz isteminde bulunduğu;

27.11.2014 tarihli kararda, hükümlüler ... ve ... hakkında hüküm kurulmadığından, o yer Cumhuriyet Savcısının bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, hükümlüler hakkındaki 12.06.2006 tarihli ek karara karşı CMK'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmemesi hususunda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

.