Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/8360 K.2017/3450

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdurun olay tarihinde yolda yürüdüğü sırada sanığın yanına gelerek "1YTL" parasını aldığı, akabinde çevrede bulunan ve olayı gören yaşı büyük şahıslar tarafından sanıktan paranın alınarak mağdura iade edildiği olayda; sanığın parayı alması ile yağma suçunun tamamlandığı hususunun gözetilmeyerek eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile TCK'nun 35/2.maddesiyle uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelindirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nın 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerinin Görevlendirilmeli ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekildi zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,