Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/8525 K.2018/3317

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 16/10/2015 tarihli görevsizlik kararı ile dosya Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluş ve dosya kapsamına göre; olay günü mağdurun işlettiği tekel bayisine yanında iki kişi daha olduğu halde gelen sanığın “bizi İbo gönderdi, bize bir kasa bira ver lan” dediği, olumsuz cevap alınca ise “bizim kim olduğumuzu biliyor musun” diyerek yakınan Sefa’yı basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek surette yaralayıp bir şey alamadan işyerinden kaçtıkları olayda; sanığın üzerine atılı eylemin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde şekilde hüküm kurulması,

2-Mahkemece 5271 sayılı yasa’nın 150. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,