KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2015/855 E., 2015/40430 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mayıs 2015
- Tebliğname No
- Kanun Yararına Bozma-2015/55893
Karar Metni
337 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yağma suçundan sanık R.. Y..'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 497/1, 55/3 ve 59/2. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay ağır hapis ve 80.840.000,00 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmalarına dair GİRESUN Ağır Ceza Mahkemesinin 24/05/2001 tarihli ve 2000/34 esas, 2001/110 sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine,
adı geçen sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 149/1-c-h, 31/3 ve 62/1. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, aynı Mahkemenin 09/03/2006 tarihli ve 2006/29 esas, 2006/96 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 02/02/2015 gün ve 2014/2629/7561 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/02/2015 gün ve KYB/2015/55893 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 18/03/2015 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:
Anılan Yazıda;
(1-Yağma suçunun bıçakla, birden fazla kişi ile birlikte geceleyin işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanun’un 149. maddesinin 1.fıkrasının (c), (h) bentleri yanında (a) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinde ve anılan Kanun'un 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bunların değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,
2-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun, “Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz” şeklindeki 53/4. maddesi karşısında fiili işlediği sırada on sekiz yaşından küçük olan sanık hakkında aynı Kanun’un 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesinde, isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de;
TÜ RKMİLLETİADINA
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2015/855, K. 2015/40430, 7 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama