Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/8994 K.2018/4850

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, katılanı evin içinde oturtup gitmesine izin vermeyerek başında beklediklerinin anlaşılması karşısında; haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanıkların yağma eylemini katılanın konutunda gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nun 149/1. maddesinin (c) bendinin yanısıra (d) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve temel cezanın tayininde de bu hususun değerlendirilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Hükümde; kısa kararda sanıklar hakkında TCK'nun 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümleri uygulandığı halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında söz konusu madde yazılmamak suretiyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuş ise de; hükmün gerekçesinde de TCK'nun 168. maddesinin uygulandığından bahsedilmesi ve sonuç cezanın doğru olması sebebiyle bu husus sonuca etkili olmayan maddi hata olarak değerlendirilmiştir. Yine kısa kararda TCK'nun 149/1-c maddesi gereğince verilen temel cezadan TCK'nun 168/2-3 maddesi gereğince indirim yapılırken "6 yıl 8 ay" yerine "6 ay 8 ay" şeklinde hesaplama yapılması yerinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.