Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/9731 K.2016/2719

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarı itibariyle hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, sanık ... ve savunmanının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-) Hırsızlık ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, kapı kilitlerini zorlayıp açarak yakınanlara ait evlere girdikten sonra bir şey almadan yakınan ....... elindeki levyeyi havaya kaldırıp “sus bağırma öldürürüm” demek suretiyle tehdit ettiği; yakınan ....... evinde ise, levye ile kafasına vurup ....... yaraladığı, bu şekilde sanığın kendisini cezadan kurtarmak için yakınanlara karşı cebir ve tehdit icra ettiğinin anlaşılması karşısında; eylemlerinin 765 sayılı TCK’nın 495/2. maddesinde düzenlenen dolaylı yağma suçunu, 5237 sayılı Yasada ise, dolaylı yağma suçuna yer verilmemiş olması da gözetilerek,

hırsızlık suçuna kalkışmanın yanısıra konut dokunulmazlığını bozma, silahla tehdit ve silahla kasten yaralama suçlarını oluşturduğu düşünülerek lehine olan yasanın uygulamaya göre belirlenip hüküm kurulması gerekirken, yazılı biçimde karar verilmesi,