KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2016/1005 E., 2019/1096 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;
Sanık savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildiği halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmediği anlaşılmakla duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;
Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede,
Diğer temyiz itarazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın tekerrüre esas alınan (Kapatılan) Fatih 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2011 gün, 2010/143-145 Esas ve Karar sayılı ilamıyla 5237 sayılı TCK'nin 142/1-f maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı, ancak yapılan uyarlama sonucu İstanbul 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2014 gün, 2012/886 Esas ve 2014/210 karar sayılı ilamında, karşılıksız yararlanma suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nin 163/3. maddesi uyarınca sanığın neticeten 10 ay hapis cezası ile cezalandırıldığının anlaşılması karşısında; uyarlama neticesinde hükmolunan 10 ay hapis cezası yerine, 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrür uygulamasına esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Tekerrür uygulamasına ilişkin bölümün” çıkartılması ve yerine “Sanığın İstanbul 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2014 gün, 2012/886 Esas ve 2014/20 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı 163/3. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve böylece sanığın mükerrir olduğu anlaşıldığından,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2016/1005, K. 2019/1096, 25 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama