Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2016/1261 K.2018/7354

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve kabule göre, sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından temel cezada artırım yapılırken TCK’nin 109/3. maddesinin (a) ve (b) bentleri yerine yazım hatası sonucu aynı yasanın 109/3. maddesinin (b) bendi olarak gösterilmesi, yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak kabul edilmekle; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararına göre TCK'nin 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülerek yapılan incelemede;

27/01/2014 tarihinde, sanıklar ... ve ...’in, yakınan ...’a karşı gerçekleştirdikleri yağma eyleminin silahla, birden fazla kişiyle birlikte ve gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; TCK'nin 149/1. maddesinin (a) ve (c) bentlerinin yanı sıra (h) bendinin de uygulaması yapılıp; aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bu hususlar gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi; karşı temyiz olmadığından anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasanın 150/3. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, sanıklar ... ve ...’e yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olması,