Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2016/1709 K.2019/247

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanıklar ... ve ... hakkında yakınan ...’a yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanıkların yolda yürüyen mağdurun boğazına sarılarak cebindeki telefon, para ve anahtarını aldıktan sonra kaçtıkları sırada, yakınan tarafından yakalandıkları ve oradan geçmekte olan tanık ... tarafından suç konusu eşyaların sanıklardan alınıp mağdura verilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; eylemin cebirle suça konu malların alınmasıyla tamamlandığı gözetilmeyerek, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 35/2. maddesinin uygulanarak cezalarında indirim yapılması, ayrıca;

her iki sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 149/1-c, 35/2 ve 31/2. maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından, anılan yasanın 62. maddesi uyarınca yapılan 1/6 indirim sırasında 2 yıl 1 ay hapis yerine, hesap hatası sonucu 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmolunarak noksan ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nin 31/2. maddesi kapsamında fiili algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin tespiti için alınan raporun, harcaması zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle Adli Tıp Kurumuna ödenen rapor ücretinin sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,