Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2016/2180 K.2019/2741

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay (Kapatılan) 22. Ceza Dairesinin 25/11/2015 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanık ... hakkında, katılan ...’a karşı hırsızlık; katılan ...’a karşı yaralama; 6136 sayılı Yasaya aykırılık; suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz isteminin incelemesinde;

Sanık ... hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231/5. maddesi uyarınca kurulan “Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararların, aynı Yasa maddesinin 12.fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve 5271 sayılı CMK’nin 264/1. maddesi uyarınca yasa yolu ile merciide yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, tebliğnameye uygun olarak 5271 sayılı Yasanın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II-) Sanık ... hakkında katılan ...’a karşı yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... savunmanının temyiz isteminin incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK’nin 53.maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülüp; TCK’nin 86/1-3-e maddesi ile tayin edilen

cezanın aynı kanunun 87/1-d maddesi ile artırım yapılırken 2 yıl 12 ay hapis cezası yerine 2 yıl hapis cezası olarak gösterilmesi kanuna aykırı ise de TCK'nin 87/1-d-son maddesine göre tayin edilen cezanın doğru belirlenmesi karşısında bu husus sonuca etkili görülmediğinden; anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.