KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2016/2623 E., 2018/6369 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ekim 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, görevi yaptırmamak için direnme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
329 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin "13.05.2005" yerine "08.10.2005" şeklinde hatalı gösterilmesi yerinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
I-Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Sanığa yüklenen 5237 sayılı TCK'nın 265/1-4. maddelerindeki suçların gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının suç tarihi olan 13.05.2005 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemeştir.
Ancak;
Suç tarihinden inceleme tarihine kadar sanık hakkında görevi kötüye kullanmak suçunun zamanaşımına uğraması karşısında; geceleyin bina dahilinde hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün 5 ay 15 gün hapis cezasından ibaret olduğu dikkate alındığında, bu aşamada 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesinden bahsedilmeyeceğinin zorunluluğu,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2016/2623, K. 2018/6369, 22 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama