Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2016/2658 K.2019/1346

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1-) Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik yağmaya kalkışma ve mağdur ...'e yönelik kasten yaralamaya kalkışma suçlarından kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 18/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Yasanın 64.maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nin 149. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendine "eklenti" tanımının dahil edildiği dikkate alındığında, somut olayda evin bahçesinde bulunan sanığın eve girmediğinin anlaşılması karşısında; mağdurun evinin önünde gerçekleştirilen yağma suçunun, 5237 sayılı Yasanın 149/1-d bendi kapsamında değerlendirilemeyeceğinden TCK'nin 149/1. maddesinin (a) ve (h) bentleri ile uygulama yapılması ile yetinilmesi gerekirken uygulama koşulları oluşmayan (d) bendine yer verilmesi,

birden fazla bendinin ihlal edilmesi, gösterilen teşdit gerekçesi ve olaya uyan hukuki normların niteliği ile belirlenen temel ceza arasında bir nispetsizlik görülmediğinden; sanık ...'ın öz yeğeni olan mağdur ...'e yönelik silahla yaralamaya kalkışma suçuna ilişkin kurulan hükümde, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 86/3. maddesinin “a” bendine uyduğunun gözetilmemesi sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamış.

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nin 53.madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-) Sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

Sanıkların mağdurlara yönelik silahla tehdit suçunun 5237 sayılı TCK'nin 106/2. maddesinin “c” bendine uyduğunun gözetilmemesi sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamış; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nin 53.madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

5237 sayılı TCK'nin 106/2. maddesinde adli para cezası verilmesine dair düzenleme bulunmadığı halde, sanıklar hakkında silahla tehdit suçuyla uygulama yapılırken “6 gün adli para cezası” yazılması,