Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2016/2988 K.2018/5252

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 04/02/2016 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-)Sanığın kasten yaralama suçundan verilen düşme kararını temyiz etmekte hukuki yararı olmadığı anlaşıldığından sanık savunmanının bu yöndeki temyiz taleplerinin REDDİNE,

2-)Sanık hakkında bir hukuki alacağı tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-) Mağdurlar tarafından borçlu ve kefil sıfatıyla imzalanan aynı senede bağlı hukuki alacağını, tahsil için değişik zamanlarda tehdit eden sanığın, eyleminin; bir bütün halinde takdiri gerektiği dikkate alınmadan mağdur sayısınca uygulama yapılması,

b-) Kabule göre de; Sanık hakkında yağma suçundan cezalandırma istemiyle kamu davası açıldığı halde, değişen suç vasfına göre sanığa CMK.nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde TCK'nın 106/1.1 cümle maddesinden hüküm kurulması,

c-)Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle savunmana ödenen avukatlık ücretinin ve cezaevine sevki için sarf edilen 205,00 TL'nin; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,