Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2016/3643 K.2019/811

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan sanık ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmasının zorunlu olduğunun düşünülmemesi,

2) Sanıkların Atatürk Bulvarı üzerinde yürümekte olan mağduru durdurup parası olup olmadığını sordukları, mağdurun olumsuz yanıtı üzerine sanıkların üstünü arayıp 5 TL’sini aldıkları, mağdurun “O benim yol param” demesi üzerine sanıkların 3 TL’yi mağdura iade edip, darp ederek kaçtıkları, mağdurun 24.11.2008 tarihli celsede “2 TL parasının duruşmada iade edildiğini, sanıkların etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmalarına rızasının bulunduğunu, sanıklardan şikayetçi olmadığını” belirtmesi dikkate alındığında; öncelikle mağdurdan sanıkların soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre, 5237 sayılı TCK'nin 168/4 ve 168/3-1. madde ve fıkrasının uygulama koşullarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

3) Kabule göre de;

a) TCK'nin 168/3. maddesinin 31/2-3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılması,

b) Sanık ... hakkında 5237 sayılı Yasanın 149/1-c, 150/2, 168/3 ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasından, anılan Yasanın 62. maddesi uyarınca yapılan 1/6 indirim sırasında 1 yıl 10 ay 6 gün hapis cezası yerine, hesap hatası sonucu 1 yıl 9 ay 24 gün hapis cezasına hükmolunarak noksan ceza tayini,