KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2016/427 E., 2019/260 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ocak 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Alacağın tahsili amacıyla tehdit, hakaret
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanıklar ..., .ve ... hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz incelenmesinde:
Dosya içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve taktire göre; katılan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve taktire dayalı hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanıklar ..., ve ... hakkında alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan verilen hükmün incelenmesinde:
Sanıkların, katılan ... ile arsa satışı konusunda 195.000 TL bedel karşılığında anlaştıkları, daha sonra sanıkların sık sık katılanın iş yerine gidip çalışanlara kendisini sormalarından şüphelenen katılanın arsanın gerçek bedelini araştırdığında sanıkların almak istedikleri bedelin çok üstünde olduğunu öğrenip arsanın satışından vazgeçtiği, tanık ...’ın; "Katılan ...’in iş yerine gelen sanıklar ... ve ...’ya almış olduğu 5.000 TL kaparoya karşılık 7.000 TL ödeyeceğini, ancak satıştan vazgeçtiğini söylediğini," iş yeri çalışan diğer tanıklardan bir kısımında “Sanıkların katılanı tehdit ettiklerini” ilişkin beyanda bulundukları, ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 06.09.2011 tarihinde alınan raporda söz konusu arsanın bedelinin 285.000 TL olarak tespit edildiği olayda;
Öncelikle:
Sanıkların, mağdura yönelik eylem ve söylemlerinin suç teşkil eden haksız bir fiili ve/veya fiilleri oluşup oluşmadığı saptanıp, suç teşkil eden bir eylemin tesbiti halinde ise her bir sanığın anılan suça ne şekilde katıldığı ve/veya katılmadığı duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlendikten sonra hüküm kurulması gerekirken eksik soruşturma ile yetinilip, denetime olanak vermeyecek şekilde yetersiz gerekçeyle karar verilmesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2016/427, K. 2019/260, 23 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama