Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2016/499 K.2019/675

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nin 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilmeden ve sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nin 497/2, 522, 59, 10/a ile 5237 sayılı TCK'nin 149/1-a-c, 62/1, 19. maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi gerekirken, karma uygulamaya yer verilmesi kanuna aykırı ise de; uygulama ve sonuç ceza açıkca sanık lehine olduğu anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nin 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.