Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2016/5353 K.2017/596

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre, olay günü saat: 05.00 sıralarında sanık ve yaşı nedeniyle evrakı ayrı yürütülen ... ...... ile birlikte ... ... istasyonunun market bölümüne giderek mağdur ...'a “Burada birazdan soygun olacak kafana sıkacaklar bana 100.-TL para ver” dedikleri, mağdur parası olmadığını belirtmesi üzerine, sanıklar bu kez 25.-TL para istedikleri, mağdurun yine olumsuz yanıt vermesi üzerine, bu sefer bir paket sigara istedikleri, mağdurunda bir paket parlement marka sigarası verdiği,

sanıkların kasadaki bozuk paraları da almak istedikleri ancak mağdurun izin vermemesi üzerine bir paket parlement sigarası ile yetinen sanıkların marketten çıktıkları ve benzin doldurmakta olan mağdur ... ... yanına gelip 100,00.-TL para istedikleri, mağdurun olumsuz cevap vermesi üzerine sanığın belindeki silahı göstererek “Sen kendini öldürtmek mi istiyorsun ver şu parayı” dediği, mağdurun da elinde bulunan 25-30.-TL kadar parayı verip “artık gidin buradan” demesi üzerine sanıkların mağdurun üzerini aramaksızın kendilerine verilen para ile yetinerek olay yerinden ayrıldıklarının anlaşılması karşısında, suçun

işleniş biçimi, olayın özelliği ve özgülenen kastı da dikkate alınarak sanık hakkında her iki mağdura yönelik yağma suçundan kurulan hüküm için ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 150/2. maddesinin uygulaması gerektiğinin gözetilmemesi,