Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2016/598 K.2019/2745

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ...’a tayin edilen zorunlu savunman Av....’in görevinin, sanığın vefat ettiği 01/02/2015 tarihinde sona erdiği, bu nedenle temyiz hakkını kullanma yetkisinin olmadığı anlaşıldığından; sanık ... savunmanının temyiz talebinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; sanık ... hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs; suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK’nin 53.maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş;

Nitelikli yağmaya teşebbüs eylemini gece vakti, birden fazla kişi ile birlikte işleyen sanık ... hakkında 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin yanı sıra (h) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından ve 1412 sayılı CMUK’un 326.maddesine göre tayin edilen sonuç cezaya etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK'nin 326/2. maddesi uyarınca sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı; ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,