Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2016/6813 K.2019/1685

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 26/10/2016 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına olanak veren eski hükümlülük kaydı bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2010/14287-6247 sayılı iddianamesinde, "...şüphelinin müştekiden alacaklı olduğu ve alacağını alamadığı gerekçesi ile müştekiye mesajlar çektiği ve mesaj içeriklerinde ölümle tehdit ettiği.," iddiasının yer aldığının anlaşılması karşısında, sanık ...'nın tehdit eyleminin daha az cezayı gerektiren hal ve/veya yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Hakaret suçunun, haksız bir fiile tepki olarak işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren TCK'nin 129/1. maddesi yerine genel haksız tahrik kurumunu düzenleyen aynı Kanunun 29. maddesi ile hüküm kurulması,

3-) Uygulamaya göre;

Sanık ... savunmasında ''O da bana telefonda sözlü olarak küfür ediyordu, bu küfürlerin üzerine telefonuma bakmadığı için bende kendisine mesajla küfür ediyordum'' şeklindeki savunması, karar yerinde tartışılmadan ''müştekiye borç veren sanığın alacağını alamamanın kızgınlığıyla bunun yarattığı tahrik sonucu'' şeklindeki kabulle TCK'nin 29 maddesi ile uygulama yapılması,