Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2016/718 K.2018/5774

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre yapılan değişikliğin infazda gözetilmesi olanaklı görülmüş;

Dairemizce de benimsenen ve Y.C.G.K.'nın 26.03.2013 günlü, 2012/6-1232 Esas ve 2013/106 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, alınan malın 3. kişiye satılması halinde, 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin uygulanabilmesi için suçun failinin, sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek alınan malın suçun mağduruna iadesini sağlamasının tek başına yeterli olmadığı, failin bizzat pişmanlık göstererek,

satın alan iyiniyetli ise, sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek eşyanın suçun mağduruna iadesini sağlamasının yanında aynen geri verme veya tazmin suretiyle satın alanın zararını da gidermesi gerektiğinden, somut olayda sanığın suça konu cep telefonunu sattığı tanık ...'ın zararının giderilip giderilmediği araştırılıp, sonuca göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından;

sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/3. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı kanunun 61. maddesine aykırı davranılmış ise de sonuç cezaya etkili olmayacağından anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.