Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2017/1100 K.2020/1182

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/09/2013 - 25/01/2017 tarihli tebliğnameleri ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Katılan ...’ın; Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...’ye karşı hürriyeti tahdit suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...’ye karşı hürriyeti tahdit suçundan açılan kamu davasında doğrudan doğruya ve/veya dolaylı zarar görmeyen ve anılan hükmü temyiz hakkı bulunmayan katılan ...'ın bu yöndeki vaki temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında yağma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının TCK'nin 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş;

Sanık ...’ın tekerrüre esas alınan Develi Sulh Ceza Mahkemesinin 17.07.2001 gün, 2001/131 Esas, 2001/224 karar sayılı ilamına konu 765 sayılı Yasanın

466. maddesinde düzenlenen “Kavgada Silah Çekmek” suçunun, suç tarihinden sonra 01.06.2005 günü yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 86/2-3-(e) maddesinde düzenlenen silahla etkili eylem ve/veya aynı Yasanın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunun oluşturduğu dikkate alındığında; tebliğnamede “Kavgada silah çekmek” suçunun 5237 sayılı TCK'nin da bağımsız bir suç olarak düzenlenmediği gerekçesi ile bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.