Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2017/1598 K.2019/6005

Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 21.07.2016 gün ve 2016/136 esas ve 2016/183 karar sayılı ilamı ile; sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, sanık ... ve sanıklar savunmanları ile katılanlar vekilinin CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurduğu; dosya üzerinde inceleme yapan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi’nin 15.12.2016 gün, 2016/120 esas ve 2016/194 sayılı kararı ile “Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine” karar verildiği;

anılan karara karşı, sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanları tarafından temyiz kanun yoluna başvurulduğu; aynı Daire tarafından verilen 11.01.2017 günlü ek karar ile, sanık ... savunmanının vaki temyiz talebinin reddedildiği, anılan sanık savunmanı tarafından, sözkonusu ek karara karşı da temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmış olup;

Temyiz dilekçelerinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

1-Sanık ... savunmanının temyiz isteminin incelenmesinde;

15.12.2016 tarihli Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin ilamının, 28.12.2016 tarihinde sanık ... savunmanının işyerinde çalışan Aygül Uysal’a tebliğ edildiği; sanık savunmanı tarafından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nin 291/1. maddesinde öngörülen 7 günlük süreden sonra 10.01.2017 günü temyiz isteminde bulunulduğu gerekçesiyle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 11.01.2017 günlü ek kararı ile vaki temyiz talebinin reddine karar verildiği;Anılan kararın 16.01.2017 günü Av....’ın çalışanı ...’a tebliği üzerine, sanık ... savunmanının 25.01.2017 havale tarihli dilekçe ile;

“15.12.2016 tarihli kararın, 28.12.2016 günü işyerinde kendisine tebliğ edildiği belirtilen ...’ın, sürekli çalışanı olmadığını, 2016 yılı Aralık ayına kadar tam zamanlı çalışırken, üniversiteye kaydını yaptırması nedeniyle bu tarihten sonra kısmi zamanlı olarak çalışmaya başladığını ve dilekçe ekinde sunduğu puantaj cetvelinden de görüleceği üzere, tebliğat tarihi itibariyle çalışmadığının belli olduğunu, tebligat işleminin bu nedenle usul ve yönteme uygun olmadığından bahisle temyiz isteminin süresinde kabul edilmesi gerektiğini” belirterek temyiz talebinde bulunduğu;

Sanık savunmanı tarafından, Bölge Adliye Mahkemesinin 15.12.2016 tarihli kararına yönelik olarak ileri sürülen hususlar, CMK'nin 40/1, 41/1-2, 42/1. maddeleri kapsamında, eski hale getirme istemi olarak değerlendirilebilirse de, temyiz isteminin reddine ilişkin 11.01.2017 gün ve 2016/120 esas, 2016/194 sayılı ek kararın da, 16.01.2017 tarihinde yine Aygül Uysal isimli işyeri çalışanına tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında;

05/08/2017 gün ve 30145 (Mükerrer) sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 20/7/2017 gün ve 7035 sayılı Kanunun 21 inci maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nin 291/1. maddesindeki “Yedi gün” olan temyiz süresinin “15 gün” olarak değiştirildiği, ancak temyiz sürelerine ilişkin olarak yapılan değişikliklerin, kanunun yürürlüğe girdiği tarih ve sonrasında verilen kararlar hakkında uygulanacağı da dikkate alındığında;

11.01.2017 gün ve 2016/120 esas, 2016/194 sayılı ek kararın 16.01.2017 günü tebliğini müteakip, yasal yedi günlük süre geçtikten sonra 25.01.2017 tarihli dilekçe ile eski hale iade ve temyiz talebinde bulunan sanık ... savunmanının eski hale iade talepleri ile temyiz isteminin CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar hakkında verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazlarının CMK'nin 302/1. maddesi gereğince reddiyle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 15/12/2016 gün, 2016/120 esas ve 2016/194 sayılı kararının tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

UYAP sisteminden alınan sanık ...’ye ait nüfus kaydına göre, sanığın hüküm tarihinden sonra 18/08/2017 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durum araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nin 64/1. maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,