Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2017/1631 K.2019/6006

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

02/12/2014 gün ve 6572 sayılı Kanun’un 45. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük Ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 9/1. maddede yer alan. “31/12/2019 tarihine kadar, Asliye Ceza Mahkemelerinde yapılan duruşmalarda Cumhuriyet Savcısı bulunmaz ve katılma hususunda Cumhuriyet Savcısının görüşü alınmaz.

Ancak, verilen hükümler ile tutuklamaya veya salıverilmeye ilişkin kararlara karşı Cumhuriyet Savcısının kanun yoluna başvurabilmesi amacıyla dosya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilir.” şeklindeki düzenleme kapsamında, o yer Cumhuriyet Savcısının 28.12.2016 günlü karar oturumunda bulunmadığı; dosya kapsamından ve UYAP sistemine yansıyan bilgi belgelerden, hükmün görüldüsü için Cumhuriyet Savcısına tevdiine ve/veya teslim alındığına ilişkin herhangi bir kaydın bulunmadığı,

dolayısıyla o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz başvuru tarihi olan 10.01.2017 gününün aynı zamanda hükmün görüldüğü tarih olarak ve dolayısıyla da anılan temyiz başvurusunun yasal süresi içinde kabul edilmesi gerektiği anlaşıldığından; tebliğnamedeki bu hususa ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Oluşa ve dosya içeriğine göre; hükümlü ...'in eylemlerinin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nin 493/1, 522/1 ve 81/2. maddeleri ile 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nin 142/1-b 143, 116/4 ve 119/1-c maddeleri kapsamında kaldığı düşünülmeden;

28.12.2016 günlü kararın gerekçesinde lehe hükmün belirlenirken.

“TCK'nin 142/1-b maddesine göre yine mahkememizce takdiren teşdiden cezanın alt sınırının 4 yıl olarak belirlenmesi gerektiği, 143 maddesi gereğince bu cezasının 1/6 oranında artırılarak 4 yıl 8 ay hapis cezası verilmesi gerektiği ve ayrıca bina dahilinde geceleyin iş dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı ise 116/1-4 maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası verilmesi gerektiği, sonuç ceza toplamının 5 yıl 8 ay olduğu” ifade edilmesine karşın, hüküm kısmında.

“Ayrıca birden çok kişiyle konut dokunulmazlığını ihlal suçu da değerlendirilmesi gerektiğinde bu suçtan da netice cezanın 2 YIL HAPİS cezası olacağı ve 5237 sayılı kanuna göre her iki suçunun toplam cezasının 6 YIL 8 AY HAPİS cezası olacağı anlaşıldığı” yönündeki belirleme ile yazılı şekilde lehe yasa değerlendirilmesi yapılmak suretiyle çelişkiye düşülmesi kanuna aykırı ise de; temyiz incelemesi sırasında yapılan denetim sırasında, 765 sayılı TCK'nin açıkça sanığın lehine olduğu anlaşıldığından, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.