Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2017/1824 K.2018/4456

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 17.Ceza Dairesinin 06/02/2017 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçun işlendiği tarihte tekerrüre esas sabıkası olan sanık ... hakkında 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine göre 765 sayılı TCK’nın lehe olduğunun tespitinde bir usulsüzlük olmamasına karşın, sanık hakkında 765 sayılı TCK’nın 40. ve 647 sayılı Kanunun 4. ve 6. maddeleri yerine, ilgili değerlendirmeye 5237 sayılı TCK’nın 50, 51, 53. ve 63. maddelerine yer verilerek karma uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “5237 sayılı TCK'nın 50, 51 ve 63. kanun madde numaraları ile aynı Kanunun 53. maddesi ile ilgili uygulamanın” hükümden tamamen çıkartılarak yerine sırasıyla “647 sayılı Kanunun 4. ve 6. maddeleri ile 765 sayılı TCK’nın 40. madde numaralarının” yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.