Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2017/2051 K.2019/5673

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/09/2011 tarih, 2010/422 Esas, 2011/823 Karar sayılı dava dosyasıyla sanık hakkında TCK'nin 150/1. maddesi delaletiyle 86/1, 87/3 ve 62. maddeleri gereğince 11 ay 20 gün hapis cezası verildiği, bu hükme karşı sanık ...’ın 27.09.2011 tarihinde temyiz davası açtığı, sanığın temyiz dilekçesinin katılan vekiline tebliğ edilmesi üzerine katılan vekilinin “Sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle kararın onanmasına” dair cevap verdiği, hal böyle olunca.

Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/09/2011 tarih, 2010/422 Esas, 2011/823 Karar sayılı hükmüne karşı sadece sanık ...’ın temyiz davası açtığı dikkate alındığında; sanık hakkında ilk hükümde verilen “11 ay 20 gün” hapis cezasının kazanılmış hak oluşturduğunun gözetilmemesi,

2) T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,