Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2017/2242 K.2020/342

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/04/2017 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hükümlü ... ve suç arkadaşı ...’un 03.08.1989 günü saat 23.15 sıralarında mağdurun ticari taksisine binip Gölcük ilçesine gideceklerini söyledikleri, yolda hükümlü ve suç arkadaşının aracı durdurup mağdura bıçak çekip mağdurun ellerini bağladıkları, daha sonra mağdurun 350 TL (eski para birimi ile 350 milyon) parasını ve araç anahtarını alıp ayrıldıkları, mağdurun araç içerisindeki bıçakla bağlı olan ellerindeki ipi kesip kurtulduğu somut olayda; suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nin 499. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesi.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nin 149/1-a-c-h madde ve fıkralarında anlamını bulan “Silahla, birden fazla kişi ile birlikte, gece vakti” nitelikli yağma, aynı kanunun 109/2, 109/3-a-b maddesinde anlamını bulan “Birden fazla kişi ile birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma” suçlarını oluşturduğu dikkate alınarak.

5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca önceki ve sonraki kanun hükümleri bir bütün halinde olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçları birbiri ile karşılaştırılarak sonucuna göre, lehe yasanın saptanmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi,