Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2017/2291 K.2017/1865

Yağmaya teşebbüs suçundan sanık ...'in mahkumiyetine dair Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31/12/2009 gün, 2009/390 Esas ve 2009/597 Karar sayılı hükmün sanık savunmanının temyizi üzerine Dairemizin 24/03/2014 gün, 2011/22483 Esas ve 2014/5021 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına ve düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Dairemizin anılan kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/05/2017 gün ve KD–2017/25703 sayılı yazıları ile itiraz kanun yoluna başvurulması üzerine,

Dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı CMK'nın 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;

Sanık ...'e ait nüfus kaydına göre 15/06/1986 doğumlu olduğu, tekerrüre esas alınan Antalya 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/03/2006 gün, 2004/787 Esas ve 2006/145 Karar sayılı ilamına konu suçu işlediği 09/07/2003 tarihinde 15 yaşını bitirmiş, 18 yaşını tamamlamamıştır.

Sanığın suç tarihinde 18 yaşından küçük olması ve adli sicil kaydında yazılı olan diğer hükümlülüklerin de tekerrüre esas oluşturmadığı dikkate alındığında, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması gerektiği, bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulü gerektiği inancına varılmıştır.

Hal böyle olunca;

1) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

2) Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 24.03.2014 gün, 2011/22483–2014/5021 sayılı Düzeltilerek Onama kararının sanık ... yönünden aynen KORUNMASINA;

Sanık ... yönünden ise.

“Düzeltilerek Onama” kararının KALDIRILMASINA, Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.12.2009 gün ve 2009/390–2009/597 günlü sanık ... hakkındaki mahkumiyet kararının BOZULMASINA, bozma konusu yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8. maddesine göre 1412 sayılı CMUK'nın 322 (5271 sayılı CMK'nun 303) maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından “sanık ...'in Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/787 Esas ve 2006/145 Karar nolu kararı ile 28/03/2006 tarihinde 6136 sayılı kanunun 15/1.