Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2017/2413 K.2019/5896

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ... ve ... savunmanları tarafınan duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/10/2014 ve 05/07/2017 tarihli tebliğnameleri ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ... ve ... savunmanının hükmedilen cezanın türüne göre duruşma isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 318 ve 421. maddeleri gereğince REDDİNE,

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Sanık ... hakkında, Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2012 gün, 2011/790 Esas ve 2012/422 sayılı “Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” dair kararı için 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca mahkemesine, yerinde ihbarda bulunulması olanaklı görülmüştür.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,