Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2017/303 K.2019/4147

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre,suç tarihinde geceleyin saat 22.30 sıralarında mağdur ...'ün müdürlüğünü yaptığı mağazaya gelen sanığın, denemek amacıyla 2 adet kazak alarak kabine girdiği, içeride kazaklardan birini montunun içine saklayıp dışarı çıktığı, durumu fark eden mağdurun, sakladığı kazağı istediği sanığın belinde taşıdığı bıçağı göstererek kazağı vermemek için direndiği, olay yerine gelen kolluk görevlileri tarafından yakalanan sanığın üst aramasında suçta kullanılan 29 cm uzunluğunda ekmek bıçağı ile suç konusu kazağın zapt edildiği;

sanık ...’in tamamlanan eyleminin suçun işlendiği tarihte yürürlükte olan 765 sayılı TCK’nin 497/1 maddesi, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nin 149/1-a-h-d maddesi kapsamında kaldığı düşünülmeden, yanılgılı uygulamalar sonucu yazılı şekilde lehe yasanın saptanması kanuna aykırı ise de, kazanılmış hak kuralı dikkate alındığında sonuç cezaya etkili görülmediğinden ve karşı temyiz olmadığından anılan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğunun gözetilmemesi,