Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2017/3049 K.2020/1636

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-2013 yılı Ocak ayında Tarsus Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda çocuk koğuşunda birlikte kalan yakınanlar ..., ..., ..., ...’in aşamalardaki beyanlarında; 'Koğuş sorumlusu olan sanık ...’un tahin, pekmez, peynir, çerez, telefon kartı gibi kişisel ihtiyaçlarını zorla kendi fişlerine yazarak kantinden temin ettiğini, karşı çıkmaları halinde kendilerine baskı uygulayıp, darp ettiğini’ söyleyerek şikayetçi oldukları,

Sanık ...’un aşamalardaki savunmasında; ‘Koğuş mümessili olduğu için fişleri kendisinin yazdığını, mağdurların rızası dahilinde yiyecek malzemelerini yazdığını, telefon kartını ise Mustafa’ya yaptığı el yapımı hediyenin karşılığı olarak rızası ile kendisine verdiğini, olaydan 5 gün önce kavga ettikleri için mağdurların iftira attıklarını’ söyleyerek suçlamaları kabul etmediği,

Aynı koğuşta kalan ...’un tanık ifadesinde, sanık ve mağdurların aynı koğuşta kalıp, malzemeleri birlikte yediklerini, bu yönde zor olmadığını, mağdurların gerçeği anlatmadığını açıkladığının anlaşılması karşısında;

Öncelikle; sanık ve yakınanlarla aynı koğuşta kalan diğer kişilerin tespiti ile olayla ilgili ayrıntılı beyanlarına başvurulup, ortada bir suç olup olmadığı, varsa hukuki nitelendirmesinin yapılıp, delillerin bir bütün halinde değerlendirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilip yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde sanık hakkında, yakınan ...’e karşı yağma suçundan beraat, yakınanlar ... ve ...’e karşı yağma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Yakınanların sanık hakkında şikayetçi olduktan sonra sanık ...’un savunması alınmak üzere çağrıldığı sırada yakınanlar ... ve ...’ye yönelik olarak ‘bana yanlış yaptınız, size kaynar su dökerek sizi yıkayacağım, sizi pis yapacağım, elimden geleni yapacağım’ şeklinde bağırıp tehditte bulunduğu, aynı koğuşta kalan ve önceki kavga olayında sanıkla birlikte hareket eden tanık ...’un soruşturma aşamasındaki ifadesinde sanığın mağdurlara karşı tehditte bulunduğunu söylediği dikkate alındığında; sanığın yakınan ...’ye karşı işlediği tehdit suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

3-Yakınanlar ... ve ...’ye karşı gerçekleştirilen tehdit eylemi yönünden sanığa yüklenen 5237 sayılı Yasanın 106/1. maddesindeki tehdit suçunun, 24.11.2016 tarihinde kabul edilen 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34.maddesi gereğince uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilerek, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunulup, sonucuna göre yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

4-Uygulamaya göre de;

a)Yakınanlara yönelik yağma eyleminin cezaevi koğuşunda gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nin 149.maddesinin 1.fıkrasının (d) bendi ile uygulama yapılması gerektiğinin dikkate alınmaması,

b)Yakınanlardan pekmez, tahin, peynir, çerez, telefon kartı talep eden sanık hakkında, 150/2.maddesinin uygulama olanağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

c)Sanık hakkında, yakınan ...’e karşı yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde, 5237 sayılı Yasanın 61. maddesine aykırı olarak, TCK’nin 168.maddesinin aynı Yasanın 31.maddesinden önce uygulanması,

d) Sanık hakkında, yakınan ...’e karşı yağma suçundan 5237 sayılı TCK’nin 148/1, 168/3, 31/3. maddeleri uyarınca tayin olunan 2 yıl 8 ay hapis cezasının, aynı kanunun 62. maddesi uyarınca cezasından 1/6 oranında indirim yapılırken, hesap hatası sonucunda 2 yıl 2 ay 20 gün yerine, 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezasına hükmolunarak noksan ceza tayini,

e) Belli süreyle hapis cezasına mahkum olmak, cezanın uyarı fonksiyonunu ve kişinin etkin pişmanlık duymasını sağlayabilir. Kişi, gördüğü eğitim, yaşadığı sosyal çevre, psişik ve ahlaki eğilimleri itibariyle tesadüfi suçlu özelliği taşıyabilir. Bu kişilerin mahkum oldukları cezanın infaz kurumunda çektirilmesi toplum barışı açısından bir zorunluluk göstermeyebilir. Ayrıca, kısa süreli hapis cezasının infaz kurumunda çektirilmesinin doğurduğu sakıncalar nedeniyle, kısa süreli hapis cezasına mahkum olan kişinin infaz kurumuna girmesini önleyecek seçenek yaptırımlara hükmedilmesi gerekebilir.

5237 sayılı TCK’nin 50.maddesinde bu hususlar ayrıntılı olark düzenlenmiştir. Anılan kanunun 50/1.maddesinin d bendinde ‘belli yerlere gitmekten yasaklanma ve belli etkinlikler yapmaktan yasaklanma’ şeklinde iki ayrı hale yer verilip, bu yaptırımın nasıl uygulanacağı tüzükte düzenlenmiştir.

Ancak;

Hükmedilen seçenek yaptırımın, hangi nedenlerle suç tarihinde 18 yaşından küçük sanığın, aynı cezaevinde beraber kaldığı koğuşta bulunanlara karşı işlediği suç ve kişisel durumuyla uyumlu olduğu açıklanıp gösterilmeden, sanığı suçtan uzak tutup tutmayacağı, topluma entegre olup olmayacağı hususları karar yerinde tartışılmadan, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmolunan hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/1-d maddesi uyarınca yazılı şekilde seçenek yaptırıma çevrilmesi,