Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2017/3066 K.2020/435

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdur ...’nın olay sonrası jandarma askeri cezaevindeki 18.07.2014 tarihli ifadesinde; “... beni yarım/saat kırkbeş dakika dövdüler ... tutuklu ... “Yeni gelenden para alıyoruz, istersen gönüllü ver, vermezsen zorla alırız” demesi üzerine bende korktuğum için üzerimde bulunan 40 TL parayı ona verdim ....tekrar döverler diye durumu gardiyanlara bildiremedim.” şeklinde beyanda bulunduğu, tanıklar ... ve ...’ın da jandarma askeri cezaevindeki 18.07.2014 tarihli ifadelerinde bu beyanları doğruladığının anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bu husustaki bozma istemli görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanıklar ... ve ...'ın, mağdur ...’ya yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanıkların yağma suçunu, birden fazla kişiyle birlikte, cezaevi koğuşunda gece vakti işlediklerinin anlaşılması karşısında; sanıkların eyleminin 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin yanı sıra (d) ve (h) bendlerine uyduğu halde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.