Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2017/3436 K.2020/39

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2012 gün ve 2011/283 Esas, 2012/96 sayılı kararı ile, sanık ... hakkında belirlenen mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı CMK’nin 231/5. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakıldığı. Ordu 2. Sulh Ceza Mahkemesince, sanığın 29.05.2012 tarihinde işlediği bir suç nedeniyle ihbarda bulunulması üzerine, ilk derece Mahkemesi tarafından dosyanın ele alınıp yeniden yapılan yargılama sonucunda.

28.03.2012 günlü ilk kararın kesinleşme tarihinin 08/10/2012 olduğu, ihbara konu suçun ise anılan tarihten önce işlendiği dikkate alınıp, hükmün açıklanmasına ilişkin yasal koşulların oluşmadığı gerekçesi ile verilen red kararının, temyizi olanaklı bir karar olmadığının anlaşılması karşısında; katılan ... vekilinin vaki talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE;

II- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan sanıklar ... ve ... hakkında düzenlenen 22/08/2011 günlü iddianame ile Ordu 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/546 esas sayısına kayıtla basit yaralama suçundan açılan kamu davasında, anılan Mahkeme tarafından, iddia konusu eylemlerin yağma suçunu oluşturma ihtimalinden bahisle verilen 24.10.2011 gün ve 2011/681 sayılı görevsizlik kararı ile dava dosyasının Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği;Sanıkların,

üzerlerine atılı yağma suçunu oluşturan fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadıkları veya davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişmiş olup olmadığı yönünde usulüne uygun rapor alınmadan, soruşturma aşamasında alınan ve “Sanıkların işledikleri ‘Basit yaralama suçu’ yönünden ceza sorumluluklarının bulunduğuna” ilişkin Adli Tıp Kurumu Ordu Şube Müdürlüğünün 28.06.2011 gün ve 490-491 sayılı raporları ile yetinilerek, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Yaşı küçük sanıklar hakkında, 5395 sayılı Yasanın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporunun alınmaması, alınmama gerekçesinin gösterilmemesi,

3- Kabule göre de;

a) Sanıkların, ardışık zaman dilimi içerisinde artış gösteren tüm taleplerinin yöneldiği paranın miktarına ve dolayısıyla özgülenen suç kastına göre, sanıklar hakkında belirlenen temel cezada, değer azlığı nedeniyle TCK'nin 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanıkların savunmalarını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmanlara ödenen avukatlık ücretlerinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

c) Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine, 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı olarak "eşit olarak tahsiline" şeklinde karar verilmesi,