Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2017/355 K.2019/6103

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar ..., ..., ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde

Mağdur ...'in 02/06/2015 günlü oturumda, sanık ...'dan şikayetçi olduğunu, diğer sanıklardan şikayetçi olmadığını beyan ettiği ve mahkemenin de aynı oturumda ... hakkında sanık ... hakkında kamu davasına katılmasına karar verdiği anlaşılmakla; mağdur ...'in, sanıklar ..., ... ve ... hakkında kamu davası açıldıktan sonra 5271 sayılı CMK’nin 237 ve devamı maddeleri hükümlerine göre, usulen mahkemeye başvurarak davaya katılmadığı ve katılan sıfatını kazanmadığı dikkate alınarak vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “Eşit olarak” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar ..., ..., ..., savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün fıkrasının yargılama giderine ilişkin fıkrasından "Eşit olarak" ibaresinin çıkartılarak, yerine ".... sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı tahsili ile hazineye irat kaydına" cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... savunmanının sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemi ile katılan ... vekilinin sanık ... hakkında hükmolunan mahkumiyet kararının gerekçesine yönelmeyen, vekalet ücreti istemi ile sınırlı temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “Eşit olarak” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 326/2. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Ödemiş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/3 Esas, 2012/5 Karar sayılı ilamın kesinleşme tarihinin, yargılama konusu suç tarihinden sonra olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, adli sicil kaydında yer alan hükümlülüklerinden Ordu 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/55 Esas ve 2011/366 Karar sayılı ilamı ile verilen 5 ay hapis ve 80 TL adli para cezasının tekerrüre esas olduğu,

ancak anılan karara konu TCK'nin 155/1. kapsamındaki güveni kötüye kullanma suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, tekerrüre esas alınması gereken bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının değerlendirilmesi gerekliliği,