Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2017/3946 K.2020/1596

İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/319 Esas ve 2017/168 Karar sayılı ilamı ile nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanık ... ve savunmanının CMK 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 28.09.2017 gün, 2017/1063 Esas ve 2017/1218 Karar sayılı "İstinaf başvurusunun esastan red" kararına karşı sanık ... ve savunmanınca usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçesinde ileri sürülen hukuka aykırılıklar CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin başkan ve üyelerinin isim ve soyisimlerinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.11.2001 gün ve 2001/210 esas, 2001/285 karar sayılı ilamına konu 765 sayılı TCK'nin 491/ilk maddedeki hırsızlık suçunun 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nin 141/1. maddesi kapsamındaki hırsızlık suçunu oluşturduğu, anılan suçun 24.11.2016 gün 6763 sayılı Yasanın 34. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesinde yapılan değişiklik ile uzlaşma kapsamına alındığı, sanığın başkaca tekerrüre esas alınabilecek sabıkasının da bulunmaması karşısında; anılan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanma koşullarının takdiri gerektiğinin gözetilememesi,

3- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanması yönünden 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesi ile yapılan değişikliğin karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,