Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2017/4014 K.2018/3971

Sanık ... hakkında, hakaret ve tehdit suçlarından verilen hükümlerin CMK'nın 286/2. maddesi uyarınca kesinleştiği bu haliyle de temyize olanaklı bulunamadığından sanık ... savunmanının bu yöndeki isteminin CMK’nın 298.maddesi uyarınca REDDİNE,

Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2016 gün, 2016/34 Esas ve 2016/190 Karar sayılı ilamı ile nitelikli yağma suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanık ... ve savunmanının CMK'nın 272 ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 05.07.2017 gün, 2017/1061 Esas ve 2017/1306 Karar sayılı "eleştiri dışında istinaf başvurularının esastan reddi" kararına karşı, sanık ... savunmanı tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçesinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK'nın 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

29.07.2015 ve 02.08.2015 olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığında 29.07.2015 olarak gösterilmesi, mahallinde tamamlanması olanaklı maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

I-) Sanık ... hakkında 02.08.2015 tarihli nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık

hakkında kurulan hükmün eleştiri dışında usul ve mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf isteminin esastan reddine dair verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık savunmanının temyiz itirazlarının CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca reddiyle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 2017/1061 Esas ve 2017/1306 Karar sayılı esastan red hükmünün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-) Sanık ... hakkında 29.07.2015 tarihli nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 149/1.maddesinde düzenlenen nitelikli yağma suçu 10 yıldan-15 yıla kadar hapis cezasını gerektirecek şekilde yaptırıma bağlanmamıştır.

Temel cezasının belirlenmesine ilişkin ilkeler ise 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesinde;

A-Hakim somut olayda;

1-Suçun işleniş biçimi,

2-Suçun işlenmesinde kullanılan araçlar,

3-Suçun işlendiği zaman ve yer,

4-Suçun konusunun önem ve değeri,

5-Meydana gelen zarar ile tehlikenin ağırlığı

6-Failin kasıt veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı,

7-Failin güttüğü amaç ve saik,

Göz önünde bulundurularak ''işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı oranında temel cezayı belirler'' şeklinde düzenlenmiştir.

5237 sayılı TCK'nın ''adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi'' başlıklı 3. maddesinin 1. fıkrasındaki ''suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbiri hükmolunur'' biçimindeki düzenleme ile de; işlenen fiil ile hükmolunan ceza ve güvenlik tedbiri arasında ''orantı'' bulunması gerektiğini vurgulamıştır.

Kanun koyucu cezaların kişiselleştirilmesinin sağlanması bakımından hakime, olayın özelliği ve işlenen fiilin ağırlığı ile orantılı bir şekilde gerekçesini göstererek iki sınır arasında temel ceza belirlenerek yetki ve görevi yüklemiştir.

Hal böyle olunca;

Hakim temel cezayı belirlerken, dayandığı gerekçe TCK'nın 61/1.maddesine uygun olarak dosyaya yansıyan bilgi ve belgeleri isabetli değerlendirdiğini gösterir biçimde kanuni ve yeterli olmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında dosya bir bütün halinde değerlendirildiğinde; olay günü geceleyin, konutta gerçekleşen yağma suçu nedeniyle sanık hakkında tayin olunan temel hürriyeti bağlayıcı cezanın, adalet, hak ve nesafet kuralları ile 5237 sayılı TCK'nın 3/1. maddesinde düzenlenen “orantılılık” ilkesiyle bağdaşmaması;