KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2017/4038 E., 2020/823 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yağmaya kalkışma, tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet, Hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/04/2015-13/12/2017 günlü tebliğnameleri ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık ... savunmanının ve O yer Cumhuriyet Savcısının yağmaya kalkışma ve tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık lehine açtıkları temyiz davaları dikkate alındığında;
I- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün incelemesinde
Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan “Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararların, 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi gereğince temyizi olanaklı olmayıp itirazı olanaklı kararlardan olması nedeniyle, dosyanın itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye gönderilmesinin sağlanması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE,
II- Sanık ... hakkında yağmaya kalkışma suçundan kurulan hükmün incelemesinde
Mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre yapılan değişikliğin infazda gözetilmesi olanaklı görülmüş;
Olay günü Mersin ilinde güneşin yaz saatine göre 18.48'de battığı ve TCK'nin 6/1-e maddesine göre gece vaktinin 19.48'de başladığı, mağdurun ifadesine göre yağma olayının saat 19.00 sıralarında silahla, işyerinde işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nin 149/1. maddesinin ( a) bendinin yanında (d) bendi ile uygulama yapılması gerekirken koşulları oluşmadığı halde (h) bendi ile uygulama yapılması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2017/4038, K. 2020/823, 25 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama