Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2017/44 K.2017/960

6. Ceza Dairesi 2017/44 E. , 2017/960 K.

"İçtihat Metni"

Müşteki ... ... yönelik, bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1.b, 35/2. maddeleri uyarınca 1 yıl ve aynı yasanın 116/1 maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin AYVALIK 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 2006/277 Esas ve 2006/031 karar sayılı hükmü sanık ... savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesi 19.12.2012 gün 2009/21150 Esas, 2012/24150 sayılı kararın II. başlık altında sanık ... ile ilgili yapılan incelemesinde;

"Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-) Sanığın, diğer sanık arkadaşları ile birlikte, şikayetçi olan yakınanın, konutuna girerek hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCY’nın 116/1. maddesi ile uygulama yapılırken, aynı Yasanın 119/1-c maddesi ile cezanın artırılması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini,

3-) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmeyerek, yazılı şekilde karar verilmesi" nedenleriyle bozulmasına, konut dokunulmazlığını suçu yönünden bozma birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını bozma suçundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına karar verilmiştir. Bozma sonrası Ayvalık 1. Asliye Ceza Mahkemesi 01.10.2013 gün ve 2013/41 Esas ve 2013/187 sayılı karar ile;

“Her ne kadar mahkememizin 2006/277 Esas ve 13.10.2006 tarihli kararı Yargıtay 6 Ceza Dairesinin 2009/21150 Esas ve 19.12.2012 tarihli ilamı ile sanık ... yönünden onanmış, sanık ... yönünden bozulmuş ise de; kararı yalnız sanıkların temyiz ettiği, karşı temyizin bulunmadığı, sanık ... eylemine TCK.nun 119/1-c ve 58. maddelerinin uygulanması gerekir iken karşı temyiz olmadığından bozma yapılamadığı ve kararın kesinleştiği, buna rağmen yine karşı temyiz bulunmaz iken sanık ... hakkındaki mahkememiz hükmünün sanığın eylemine TCK.nun 119/1-c maddesinin uygulanarak cezanın artırılması gerekçesi ile bozulduğu, yukarıda da belirtildiği üzere dosya kapsamında karşı temyizin bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ... yönündeki hükmümüzde direnilmesine dair aşağıda yazılı şekilde hüküm kurmak gerekmiştir.” gerekçesi ile ilk hükümde direnilmesine karar verilmiş ise bozmanın 1 ve 3 nolu bentleri ilgili hiç bir değerlendirmeye yer vermemiştir.

Bu hükmün o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "bozma" istekli 26.09.2014 günlü, 2013/394766 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilen dosyada,

5271 sayılı CMK'nın 307/3. madde ve fıkrasının 2. cümlesini değiştiren ve geçici 10.maddesini düzenleyen, 02/12/2016 gün, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 36. maddesi uyarınca; "Direnme üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gelen ve henüz karara bağlanmamış olan dosyaların, öncelikle kararına direnilen Daire tarafından incelenmesinin zorunlu kılınması karşısında;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığının 14.12.2016 gün, 2016/1352 Esas ve 2016/2051 sayılı kararı ile Dairemize gönderilen dosya, yeniden incelenerek değerlendirilmiş ve karara bağlanmıştır.

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanık ... hakkında, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı korunması kaydıyla, birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi ile cezasının artırılması gerektiği halde hakkında verilen mahkûmiyet kararının gerekçe ve sonuçları itibariyle yerinde görülmediğinden bozulmasına dair; Dairemizin 19.12.2012 gün 2009/21150 Esas, 2012/24150 sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Ayvalık 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/41E. 2013/187 karar sayılı ilamındaki direnme kararı yerinde görülmediğinden,

CMK'nın 307/3. maddesi gereğince, mahkemenin direnme kararı konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 03.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.