Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2017/554 K.2019/5235

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nin 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "Malın değerinin azlığı" kavramında yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda sanığın mağdurdan cep telefonunu aldığının anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması, kazanılmış hak kuralı gereği;

sanık ...’un yağma suçunu işlediği sırada tek başına olduğu dosya kapmasından anlaşılmakla sanık hakkında TCK'nin 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi ile uygulama yapılması ile yetinilmesi gerekirken yasal koşulları bulunmadığı halde (c) bendine de yer verilmesi kanuna aykırı ise de, temel cezanın alt sınırdan tayini karşısında bu hususlar sonuç cezaya etkili görülmediğinden, anılan hususlar bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında TCK'nin 149/1-a-c, 150/2, 31/3. maddeleri uyarınca tayin olunan 3 yıl 4 ay hapis cezasından aynı kanunun 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken; sanığın, 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile mahkumiyeti yerine “2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına” şeklinde hüküm kurularak duraksamaya neden olunması,

2- Sanık hakkında kazanılmış hakkın oluştuğu 23/01/2013 tarihli hükümde “Adli para cezasının birer aylık eşit aralıklı sürelerle 20 eşit taksitte ödenmek üzere TCK’nin 52/4. maddesi gereğince taksitlendirilmesine” karar verildiği anlaşılmasına karşın; bozma sonrası verilen hükümde bu hususa değinilmeyerek sanık hakkında kazanılmış hak kuralına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının 4. maddesindeki “2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinden sonraki bölümün tamamen çıkarılarak, sonuç ceza kısmına “Suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı da korunarak neticeten 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,