Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2017/621 K.2019/5961

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin, sanıklar lehine olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri ile ilgili uygulanan 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş;

Kastamonu Cumhuriyet Başsavcılığının 02.08.2009 gün, 2009/113 sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında mağdura karşı 5237 sayılı TCK'nin 149/1-c-h ve 86/1, 87/1-c ve 53 maddeleri uyarınca nitelikli yağma ve etkili eylem suçlarından açılan kamu davası sonucunda, Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesi'nin 26.10.2011 gün, 2009/163 Esas, 2011/213 sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan beraat, etkili eylem suçundan ise 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 87/1-c ve 62. maddeleri uyarınca verilen 6 ay 20 mahkumiyet hükmünün, 5237 sayılı CMK’nin 231. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakıldığı,

o yer Cumhuriyet Savcısının sanıklar aleyhine açtığı temyiz davası üzerne Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 24.12.2015 gün, 2013/27600 esas, 2015/46366 sayılı kararı ile verilen beraat hükmünün bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra sanıklar hakkında 07.09.2016 gün, 2016/49 esas, 2016/191 sayılı karar ile 149/1-c-h, 168/2-3 ve 62. maddeleri ile belirlenen 6 yıl 8 ay hapis cezasından, bozma ilamına ve kazanılmış hak ilkesine yanlış anlamlar yüklenerek 26.11.2010 günlü karar ile etkili eylem suçundan hükmün açıklanmasına geri bırakılan 6 ay 20 gün hapis cezası mahsup edilerek,

noksan ceza tayini, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılamamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “Müştereken ve müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 326/2. maddesine aykırı davranılması,